Η ενθρόνιση του νέου Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Παρακλήτου Ωρωπού π. Μωυσεώς Λουκά, πραγματοποιήθηκε στον Εσπερινό, το Σάββατο 30 Μαΐου 2020, στο Καθολικό της ως άνω Ιεράς Μονής. Στην Ακολουθία του Εσπερινού, χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου & Ωρωπού κ. Κύριλλος, συγχοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, με την παρουσία και άλλων Ηγουμένων και εκπροσώπων άλλων Ιερών Μονών. Μετά την Ακολουθία της Ενθρονίσεως, ο Σεβασμιωτάτος Ποιμενάρχης μας, προσφώνησε και επεστήριξε με πνευματικούς λόγους τον νεοεκλεγέντα και ενθρονισθέντα Άγιο Καθηγούμενο, και απηύθυνε πατρικές συμβουλές και υποδείξεις προς τους πατέρες της Αδελφότητος της Ιεράς Μονής. Στην αντιφώνηση του ο νέος Καθηγούμενος μίλησε για την Ιστορία της Μονής, εδοξολόγησε τον Πανάγιο Τριαδικό Θεό για της δωρεές του και παρακάλεσε τους παρευρισκομένους πατέρες και αδελφούς να αναπέμπουν διηνεκή ικεσία για το ένθεο τέλος της ενεπιστευθείσης αυτώ αποστολής. Ο νεός Καθηγούμενος, Αρχιμανδρίτης π. Μωυσής, είναι ο τέταρτος κατά σειρά Ηγούμενος της Ιεράς Μονής από της ιδρύσεως της, και ενθρονίστηκε εις διαδοχήν του εκουσίως παραιτηθέντως λόγω γήρατος Προηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Τιμοθέου Σακκά.
Ἡ Μονή τοῦ Παρακλήτου θεμελιώθηκε τό 1963, ἔτος ἑορτασμοῦ τῆς χιλιετηρίδος τοῦ Ἁγίου Ὅρους. Αὐτό ἦταν μία εὐλογημένη συγκυρία γιά τό ξεκίνημά της, συγκυρία ὄχι ἄσχετη μέ τήν κατοπινή ἱστορία καί τήν πνευματική ταυτότητά της. Γιά μία δεκαετία μάλιστα (1968-1978) διετέλεσε μετόχι τῆς ἁγιορείτικης Μονῆς τοῦ Ἁγίου Παύλου. Ἡ ἐπίσημη ἀναγνώρισή της ἀπό τήν Ἐκκλησία, ὡς αὐτοτελοῦς κοινοβίου, ὑπαγομένου στήν Ἱερά Μητρόπολη Ἀττικῆς, καί ἀπό τήν Πολιτεία, ὡς Ν.Π.Δ.Δ., ἔγινε τό 1978 (Π.Δ. 144/15-2-78).
Σκοπός τῆς Μονῆς, σύμφωνα μέ τόν Ἐσωτερικό Κανονισμό τῆς (ἄρθρο 2), εἶναι «ὁ ἁγιασμός καί ἡ ἐν Χριστῷ τελείωσις τῶν ἀδελφῶν αὐτῆς μέσω τῆς ἀκριβοῦς μοναχικῆς πολιτείας, ὅπως τήν διέγραψαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες εἰς τούς θεοπνεύστους καί αἰωνίου κύρους μοναστικούς κανονισμούς αὐτῶν καί κατωχύρωσαν ἐκκλησιαστικῶς αἵ Ἅγιαι Σύνοδοι μέ τούς θείους καί ἱερούς καί ἀμεταθέτους Κανόνας τῶν, κάτ έμπνευσιν καί ὑπό τήν ἐπιστασίαν τοῦ Παρακλήτου Πνεύματος, τό ὁποῖον καθοδηγεῖ τήν Ἐκκλησίαν “εἰς πάσαν τήν ἀλήθειαν” (Ἰω. 16, 13)».
Ὡς πρῶτος Καθηγούμενος χειροθετήθηκε, στίς 19 Ἰουνίου 1978, ἀπό τόν ἀείμνηστο μητροπολίτη Ἀττικῆς κυρό Δωρόθεο (†1993) ὁ κτίτωρ Ἀρχιμ. Χερουβείμ. Δυστυχῶς, ὅμως, τόν ἑπόμενο κιόλας χρόνο (22 Αὐγούστου 1979) ἡ χρόνια καρδιακή ἀνεπάρκειά του τόν ὁδήγησε σέ πρόωρο θάνατο –ἦταν 59 μόλις ἐτών– μετά ἀπό ἐγχείρηση στό Λονδίνο. Στίς 27 Αὐγούστου 1979 κηδεύθηκε καί ἐνταφιάσθηκε σέ κεντρικό σημεῖο τῆς Μονῆς, δίπλα στό σημερινό Καθολικό.
Δεύτερος ἡγούμενος, ἀπό τό 1979 ὡς τό 1980, χρημάτισε ὁ ἀρχιμ. Ἰγνάτιος (Πουλουπάτης, 1927-1987), πρῶτος ὑποτακτικός του ἀειμνήστου κτίτορος, πού μόχθησε μαζί του γιά τήν δημιουργία τοῦ μοναστηριοῦ. Διακρινόταν γιά τήν γλυκύτητα τοῦ χαρακτῆρος του, τήν λογιότητά του, τήν εὐρύτατη θεολογική του κατάρτιση καί τήν πλούσια ἐκκλησιαστική του διακονία.
Οἱ κύριες ἀσχολίες τῶν ἀδελφῶν, ἐκτός ἀπό τά παραδοσιακά κοινοβιακά διακονήματα (ἐκκλησιαστικοῦ, τυπικάρη, ἀρχοντάρη, δοχειάρη, μαγείρου, μάγκιπα, κηπουροῦ, δενδροκόμου, ἀμπελικοῦ κ.α.) εἶναι ἡ βυζαντινή εἰκονογραφία καί οἱ ἐκδόσεις βιβλίων ὀρθοδόξου-πατερικοῦ περιεχομένου. Μέχρι σήμερα, μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ἔχουν πραγματοποιηθεῖ ἑβδομήντα περίπου ἐκδόσεις.
Στήν προσπάθεια μιᾶς εὐρύτερης πνευματικῆς οἰκοδομῆς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ Μονή ἐκδίδει δεκαεξασέλιδα φυλλάδια μέ ἐκλεκτά καί ἐπίκαιρα πατερικά κείμενα, μεταφρασμένα σέ ἁπλή γλώσσα, καί τά διανέμει δωρεάν. Ἤδη ἔχουν κυκλοφορηθεῖ περισσότερα ἀπό πέντε ἑκατομμύρια ἀντίτυπα.
