Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026 Απόστολος Κυριακής των Πατέρων, Τιτ. γ’ 8 – 15.

 

Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Για την αλήθεια του Ευαγγελίου, για τα ζητήματα της σωτηρίας μας, για την απομάκρυνση της πλάνης αγωνίσθηκαν, αδελφοί, οι άγιοι Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, των οποίων την μνήμη εορτάζουμε σήμερα. Για τον «πιστόν λόγον», όπως χαρακτηρίζει ο Απόστολος το Ευαγγέλιο. Και ζητά από τον μαθητή του Τίτο «να διαβεβαιώνη», να μιλάει με κύρος, να διδάσκει και να προσφέρει συνεχώς τις διδασκαλίες αυτές στους Χριστιανούς. Διότι όταν οι πιστοί ασχολούνται με τα άγια αυτά θέματα, τότε θα ασχολούνται και με καλά έργα και ωφέλιμα στους ανθρώπους. Τότε και κάθε εκδήλωση της ζωής τους θα είναι αποτέλεσμα αρετών. Ιδίως δε θα καλλιεργούν μεταξύ τους την θερμή αγάπη. Αυτό τονίζει και η αποστολική περικοπή. Πρώτα σημειώνει ο Απόστολος ότι σκοπεύει να περάσει τον χειμώνα τους στην Νικόπολη και γι’ αυτό λέει στον Τίτο να φροντίσει να πάει κοντά του, όταν θα του στείλει τον Αρτά ή τον Τυχικό. Και εν συνεχεία, προσθέτει, με πολλή αγάπη να κατευοδώσει τον Ζηνά και τον Απολλώ, ώστε να μην τους λείψει τίποτα στο ταξείδι τους. Τονίζει δε ότι όλοι «οἱ ἡμέτεροι», οι Χριστιανοί, πρέπει να φροντίζουν να εκδηλώνουν την αγάπη τους με καλά έργα, «ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι». Για να μην είναι χωρίς καρπούς φιλανθρωπίας και αγάπης. Τελειώνει δε την επιστολή του με θερμούς χαιρετισμούς, οι οποίοι εκφράζουν την αγάπη της καρδιάς του, καθώς και την αγάπη των άλλων πιστών. «Ἀσπάζονταί σε οἱ μετ᾿ ἐμοῦ πάντες. ἄσπασαι τοὺς φιλοῦντας ἡμᾶς ἐν πίστει». Χαιρέτησε όσους μας αγαπούν ένεκα της κοινής πίστεώς μας. «Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν· ἀμήν».

Εγκάρδιος λοιπόν αγάπη πρέπει να υπάρχει μεταξύ των Χριστιανών, η οποία να εκδηλώνεται σε κάθε περίσταση. Είτε από κοντά είτε από μακρυά, είτε με λόγια είτε με έργα. Είναι αδελφοί μας οι άλλοι πιστοί και έτσι πρέπει να τους βλέπουμε και να τους αισθανώμαστε. Και άγνωστοι ακόμα κι αν μας είναι, εφ’ όσον είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, είναι άνθρωποι δικοί μας, με τους οποίους μας συνδέει η αγάπη του Χριστού. Εάν δε προς κάθε άνθρωπο, ως πλάσμα του Θεού, ο Χριστιανός πρέπει να τρέφει αγάπη, πολύ περισσότερο προς τους εν Χριστώ αδελφούς του. Γι’ αυτό οι πιστοί πάντοτε με λόγους στοργικούς, ευγενείας και καλοσύνης πρέπει να μιλούν προς τους άλλους πιστούς. Και να είναι πρόθυμοι σε εξυπηρέτηση, σε βοήθεια και συμπαράσταση, σε προσφορά προς τους αδελφούς τους. Τόση δε να είναι η αγάπη που τους συνδέει, ώστε και θυσίες να είναι έτοιμοι να κάνουν χάριν των χριστιανών αδελφών τους, όταν αυτοί βρίσκονται σε κάποια ανάγκη. Με την έμπνευση των Αγίων Αποστόλων οι πρώτοι Χριστιανοί είχαν κατανοήσει τόσο πολύ αυτό τους το καθήκον, ώστε είχε γίνει παροιμιώδης η αγάπη τους, ανάμεσα στους ειδωλολάτρες. «Ἴδετε πῶς ἀγαπῶσιν ἀλλήλους», έλεγαν οι ειδωλολάτρες. «Αγαπώνται πριν ακόμη γνωρισθούν». Αυτή δε η θερμή αγάπη είλκυε τους απίστους στην πίστη και την μετάνοια. Ο Χριστός όμως είναι πάντοτε ο ίδιος στους αιώνες. Επομένως και εμείς στην εποχή μας μπορούμε να καλλιεργήσουμε αυτή την αγάπη και να την κάνουμε πράξη ο καθένας στο περιβάλλον του. Έχουν δε και οι άνθρωποι στην εποχή μας, μεγάλη ανάγκη να δουν τέτοια αγάπη ανάμεσα στους πιστούς. Αυτή θα θερμάνει την πίστη όλων εκείνων που σήμερα έχουν γίνει ψυχροί απέναντι στον Χριστό. Αμήν.

Μετά πατρικών ευχών

Ο Μητροπολίτης

† Ο Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος Κύριλλος