Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αμαρουσίου τελέσθηκε απόψε η Ακολουθία της Β' Στάσεως των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος κ. Κυρίλλου, συμπαραστατουμένου υπό του προϊσταμένου του Ναού Αιδεσ. Πρωτ. π. Χρήστου Μαρούδα και των Διακόνων του, με τη συμμετοχή πλήθους πιστών. Οι όμορφοι ύμνοι απεδόθησαν άρτια υπό του Πρωτοψάλτου κ. Κωνσταντίνου Μπουσδέκη, του Λαμπαδαρίου κ. Νικοδήμου Τσινάλη και μαθητών του <<Σχολείου Ψαλτικής>> .
Στο πέρας της απαγγελίας της Β' Στάσεως, ο Σεβασμιώτατος κήρυξε τον θείο λόγο. Εστιάζοντας στον στίχο του ενδεκάτου Οίκου των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου <<Χαῖρε, πύρινε στῦλε, ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει· χαῖρε, σκέπη τοῦ κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης>>, κατά την σύντομη προσλαλιά του, μεταξύ άλλων ανέφερε:
<<Αντί να βασιλεύει ο Σωτήρας του κόσμου ο Χριστός, βασιλεύει ο <<απατεώνας>> ο κοσμοκράτωρ του αιώνος τούτου, ο διάβολος. Αντί να δοξάζεται αυτός που έφερε την ειρήνη δοξάζεται ο διάβολος, που έφερε τη σύγχυση.
Σήμερα ο κόσμος αγνοεί επιδεικτικά των Χριστό και την Εκκλησία του και ας χαρακτηρίζεται χριστιανικός. Οι άνθρωποι ταλαιπωρούνται από τα πάθη τους, από τα οικονομικά συστήματα, από τις διάφορες πολιτικές τοποθετήσεις, από το εσωτερικό άγχος, από την έλλειψη της πίστεως στον Κύριό μας Ιησού Χριστό.
Είμαστε χριστιανοί βαπτισμένοι "άθεοι εν τω κόσμω" "αυτοί που δεν έχουν καμιά ελπίδα", όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους (2,12) επιστολή.
Μπορούμε να ζήσουμε όμως μέσα σε ένα τέτοιο κόσμο, αγαπητοί χριστιανοί, όχι απαρνούμενοι τον κόσμο ή μισώντας τον, αλλά μεταμορφώνοντάς τον. Οι χριστιανοί δεν μισούν τον κόσμο, αλλά την αμαρτία και τον πονηρό. Απεχθάνονται το φρόνημα του κόσμου τούτου, που έχει μέσα του τον θάνατο και την φθορά. Όπως ο Χριστός αγάπησε τον κόσμο, έτσι και εμείς να αλλάξουμε με την άσκηση, την μετάνοια, την δικαιοσύνη, την συντριβή, για να γίνει ο κόσμος, κόσμος Θεού. Μπορεί να μαίνεται η φωτιά του κόσμου. Βλέπετε άλλωστε τι συμβαίνει γύρω μας με τις πολεμικές συγκρούσεις που απειλούν την ειρήνη και την ειρηνική συνύπαρξη, την συμβίωση των λαών. Εντούτοις η δική μας φροντίδα πρέπει πρωτίστως να είναι το σβήσιμο της εσωτερικής φωτιάς της ψυχής μας, του εσωτερικού μας κόσμου, ούτως ώστε να μπορέσουμε να σβήσουμε και βεβαίως να εξαλείψουμε και αυτήν την φωτιά, του εξωτερικού κόσμου γύρω μας. Επομένως, η δική μας μέριμνα είναι να βρεθούμε όλοι μας, κάτω από την Σκέπη της Παναγίας Μητέρας μας και να της λέμε συνεχώς:<<Χαῖρε, σκέπη τοῦ κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης>>.
