ploigisi h3

bottom neo

evagelismos

«ΧΑΙΡΕ ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ…»

Ποιο άλλο θα άρμοζε εγκώμιο να ακουστεί και ποιός άλλος ύμνος θα ήταν πρεπωδέστερος και δεν θα ωχρία μπροστά στον ανεπιτήδευτο και ειρηνικό αυτό χαιρετισμό, τον οποίο ο Ουρανός ολόκληρος δι’ ενός εκ των ενδοξοτέρων αντιπροσώπων του, του αρχαγγέλου Γαβριήλ, αποστέλλει προς την αειπάρθενον Μητέρα του Κυρίου;

Αθόρυβα και χωρίς κανείς άλλος να το αντιληφθεί, ακούστηκε σιγά-σιγά στην ήσυχη κωμόπολη της Ναζαρέτ ο ουράνιος αυτός χαιρετισμός και προσέπεσε το κατ’ αρχάς αποκλειστικά και μόνο στην αμόλυντο ακοή της ευλογημένης και κεχαριτωμένης Παρθένου. Πέρασαν ακόμη λίγα χρόνια αναμονής και γλυκειάς προσδοκίας. Και ενώ η ειρηνική αντήχηση του θεσπεσίου αυτού χαιρετισμού εφαίνετο παρελθούσα, ανανεούται πάλιν ενισχυομένη και δυναμούμενη ολονέν, για να προσπέσει τώρα στις αναρίθμητες ακοές των διά του Υιού της λυτρωθέντων και για να επαναλαμβάνεται διαρκώς από τα χείλη τα ομολογούντα την σε Εκείνον πίστη.

«Χαίρε Κεχαριτωμένη…». Και ο λόγος αυτός της χαράς, ο χαιρετισμός αυτός την ουράνιας ειρήνης, φθάνει και μέχρι τις μέρες μας, και σκορπίζει γλυκειά παρηγοριά και φως θείας ελπίδος και βάλσαμον παραμυθίας ουρανίου. Είναι εκείνη, η οποία σπογγίζει τα δάκρυα, με τα οποία η προμήτωρ μας Εύα εζύμωσε την ζωήν μας. Είναι αυτή, την οποία χρησιμοποίησε ως όργανό Του αγνό ο αγαθός μας Πατήρ, για να αρθεί η καταισχύνη και η εντροπή, που καταπλάκωσε το ανθρώπινο γένος εκδιωκόμενο εξ αιτίας της Εύας από τον κήπο της Εδέμ.

«Εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξίν». Είσαι ευλογημένη, επαινετή και δεδοξασμένη μεταξύ όλων των γυναικών. Και πως να μην είσαι; Η Εύα η προμήτωρ μας εξήλθεν από τα χέρια του Θεού αγνή και καθαρά, και δεν στάθηκε ικανή να δώσει στον Πλάστη ολόκληρη την θέληση της, αλλ’ αμαρτήσασα λέρωσε τον εαυτό της και εκδιώχθηκε του Παραδείσου. Σύ, η Παρθένος και αγνή Μαριάμ, εξήλθες από σπλάχνα ενός μολυσμένου και διεφθαρμένου κόσμου και ευρέθης αξία του καθαρού και άμωμου Θεού, για να Τον δεχθείς στα σπλάχνα σου και για να προσλάβει Εκείνος από τα αγνά και άχραντα αίματά σου την αμόλυντο σάρκα Του. Ό,τι δεν έδωσε η Εύα στον Θεό, το έδωσε Εσύ, την καρδιά Σου ολόκληρο, την θέλησή Σου πλήρη.

Ας δούμε, πως η Εύα κάτω από την σκιά του απαγορευμένου δένδρου δελεάζεται από την παγίδα της αμαρτίας, η οποία ακόμα δεν είχε μολύνει την ανθρώπινη ψυχή. Ας δούμε και αυτήν την Παρθένον και αγνή, πως μέσα σε ένα περιβάλλον διεφθαρμένο και πονηρό, όπως ήταν η διαβόητη Ναζαρέτ, από την οποία τίποτα καλό δεν μπορούσε να περιμένει κανείς, μένει μακρυά από της πολυμόρφου αμαρτίας τις πολυποίκιλες παγίδες  και διατηρείται δοχείο αγνό προς υποδοχή του πάσης αγνότητος και αγιότητος υπερκειμένου Θεού Λόγου.

Ας δούμε πως η Εύα ανοίγει την ακοή της στην φωνή του όφεως, για να ενωτισθεί το κήρυγμα της αποστασίας κατά του Θεού και για να πιστεύσει αμέσως στα λόγια του ψεύτου διαβόλου, αμφιβάλλουσα και αρνουμένη τους λόγους του αληθινού και Παναγάθου Πλάστου της. Η Παρθένος Μαριάμ όμως, πως ερευνά ευλαβώς το χαρμόσυνο μήνυμα ενός αγγέλου και πως ευθύς μόλις πείθεται ότι η προς αυτήν λαλούσα φωνή δεν είναι φωνή υποκρυπτομένης κάποιας πονηράς πράξεως, αλλά φωνή εξαγγέλουσα το θέλημα του Θεού, πως κλίνει ευθύς την κεφαλή πρόθυμος ως δούλη ταπεινή να υποταχθεί στο θέλημα του Κυρίου.

Ας προσέξουμε της Εύας την αλαζονική προπέτεια και της Παρθένου την ταπεινόφρονα σιγή. Απλώνει το χέρι της η προμήτωρ στο απαγορευμένο ξύλο και ωθείται προς αυτό όχι απλώς από κάποια απλή περιέργεια. Ζητεί το ταχύτερο να ανυψωθεί στην δόξα και την δύναμη του Θεού και να καταστεί το συντομότερο αυτή ως Θεός. Ακούει την θεία πρόσκληση η Παρθένος, διά της οποίας καλείται επί θρόνου θείου και βασιλικού, στον οποίο θα την μακαρίζουν όλες οι γενεές, και με σεβασμό σκύβει το κεφάλι με ευγνωμοσύνη πολύ προς τον επιβλέψαντα εν συγκαταβάσει επί την ταπείνωση της δούλης Αυτού. Και κρύπτει με σεμνότητα το εν αυτή συντελούμενον μυστήριο, ξένη προς κάθε καυχησιολογία και επίδειξη ματαιότητας κενοδόξου, τόσο συνήθους και προσφιλούς στις λοιπές γυναίκες.

«Εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξίν». Η Εύα με την παρακοή της μας έριξε στην κοιλάδα αυτή των στεναγμών και των δακρύων. Εσύ, η ευλογημένη και αειπάρθενος κόρη, με την πρόθυμη στον Κύριο Σου υπακοή εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν και κατέστης γέφυρα μεταβιβάζουσα ημάς στο βασίλειο της χαράς και της ειρήνης. Η προμήτωρ με την υπερηφάνεια και την αλαζονική προπέτειά της μας εγκρέμισε εγγύτατα στον Άδη. Η δική Σου ταπείνωση έδιωξε την καταισχύνη μας και μας μετέστησε πιο κοντά στους Ουρανούς.

«Εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξίν». Απέπλυνας, Εσύ, το όνειδος της Εύας και έγινες το αιώνιο καύχημα και εγκαλλώπισμα του γυναικείου κόσμου. Το γένος ολόκληρο των Χριστιανών σε προσκυνεί ως υπέρτιμο Βασίλισσα αυτού και όλες των ανθρώπων οι γενεές μακαρίζουν το όνομά Σου. Καμμία άλλη στον κόσμο ούτε απέκτησε, αλλ’ ούτε θα αποκτήσει την δόξα Σου και την λαμπρότητά Σου. «Εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξί».

footer
  • Κυριακή
    5 Απριλίου

    Κυριακή Ε' Νηστειών, Μαρίας Αιγυπτίας,
    Κλαυδίου, Θεοδώρας, Ζήνωνος μάρτυρος


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ