ploigisi h3

bottom neo

 

Apostolos Pavlos

Κυριακή 24 Μαρτίου 2019

Απόστολος, Κυριακής Β΄ Νηστειών, Εβρ. α΄10-β΄3

  Δημιουργός του κόσμου, προτού αναδειχθεί σωτήρας και λυτρωτής, υπήρξε ο Υιός και Λόγος του Θεού και Πατρός, ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Και πριν να διακηρύξει το Πνεύμα το Άγιον με το στόμα του Ευαγγελιστού Ιωάννου στο άγιο ευαγγέλιό του, ότι «πάντα (τα ορατά και τα αόρατα) δι’ αὐτοῦ (του Υιού και Λόγου του Θεού) ἐγένετο, καί χωρίς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδέ ἕν ὅ γέγονε», διελάλησε στου Ψαλμούς μέσω του Προφήτου Δαυίδ αυτό που ακούσαμε στον σημερινό Απόστολο μας. Και αυτό είναι το εξής «Κατ’ ἀρχάς σύ, Κύριε, τήν γῆν ἐθεμελίωσας, καί ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσίν οἱ οὐρανοί». Δηλαδή, στην αρχή της δημιουργίας, τότε που δεν υπήρχε τίποτε, παρά μόνον Συ ο Θεός ο αυθύπαρκτος και αθάνατος, τότε Συ, Κύριε, Υιέ και Λόγε του Θεού θεμελίωσες την γη και έργα των δικών Σου χεριών είναι οι ουρανοί. Εσύ τα δημιούργησες όλα και διά Σου υπάρχουν και ζούν και κινούνται τα πάντα. Πράγματι, λοιπόν, δημιουργός και κυβερνήτης των πάντων είναι ο Κύριος. Δημιουργός δε παντοδύναμος, ο οποίος με ένα και μόνο πανσθενουργό και προστακτικό του λόγο δημιούργησε και εκ του μηδενός έφερε στην ύπαρξη τα πάντα. Ακόμη αφού έπλασε εμάς τους ανθρώπους μας έδωσε ζωή καί ύπαρξη, μας έδωσε ψυχή και ζωή με έξοχα χαρίσματα και με προορισμό μέγα και υψηλό, την κληρονομία των αιωνίων αγαθών του ουρανού. Πόση αγαθότητα, πόση ευσπλαχνία έδειξε σε εμάς ο θείος Δημιουργός μας! Αλλά για αυτό, πόση δόξα, πόση τιμή και προσκύνηση και λατρεία οφείλουμε να του προσφέρουμε εμείς, τα λογικά δημιουργήματά Του!

  Θεός δημιουργός, αλλά και Θεός σωτήρας υπήρξε και υπάρχει για εμάς ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Όταν μας έπλασε, δεν μας έφτιαξε αμαρτωλούς και ενόχους και αξίους καταδίκης, όχι. Μας δημιούργησε καλούς λίαν, «κατ’ εἰκόνα Θεοῦ καί καθ’ ὁμοίωσιν», έβαλε μέσα μας τον ιερό πόθο να αναζητούμε τον Θεό, τον δημιουργό μας, και την κλίση προς αυτόν, προς τον Θεό και το άγιο θέλημά του. Αλλά «φθόνῳ διαβόλου θάνατος εἰς τον κόσμον εἰσῆλθεν», η αμαρτία που σέρνει μαζί της και τον θάνατο. Και ο άνθρωπος, ο «κατ΄εἰκόνα Θεοῦ» πλασθείς, αφού υπάκουσε θεληματικά στον διάβολο και παρασύρθηκε από αυτόν εις την παράβαση και παρακοή, έγινε αποστάτης, αμαρτωλός και ένοχος και άξιος καταδίκης, ένοχος και άξιος της φοβερότερης καταδίκης, του αιωνίου χωρισμού από τον Θεό, του ψυχικού, αλλά και του σωματικού ακόμη θανάτου. Είπαμε όμως, πως άπειρη φιλανθρωπία και αγαθότητα δημιούργησε και προίκισε με τόσα έξοχα χαρίσματα ο Κύριος τον άνθρωπο. Και αφού εδείχθη η ευσπλαγχνία και η αγαθότητα του άπειρος στη δημιουργία του, δεν μπορούσε παρά τέτοια να φανεί και στη σωτηρία του, στη απολύτρωση από την αμαρτία και τον θάνατο του προσφιλούς δημιουργήματος του, του πεσόντος ανθρώπου. Πράγματι, λοιπόν, από πολλή αγάπη και αγαθότητα, αυτός ο Υιός και Λόγος του Θεού, ο θείος Δημιουργός, αυτός ο ίδιος γίνεται άνθρωπος, και, αναμάρτητος αυτός , αναλαμβάνει εκούσια την αμαρτία και τον θάνατο του ανθρώπου και καταδικάζεται εκείνος και σταυρώνεται και πεθαίνει ως αμαρτωλός και ένοχος αντί του αμαρτωλού και ενόχου ανθρώπου, και πληρώνει και εξοφλεί με τον θάνατο και το Αίμα του τις αμαρτίες του ανθρώπου. Γίνεται έτσι ο αιώνιος σωτήρας και λυτρωτής του αμαρτωλού ανθρώπου. Αυτός ο Δημιουργός μας, αυτός ο ίδιος γίνεται ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας. Για να είναι ο Χριστός ο Θεός, Θεός Δημιουργός μας και Θεός Σωτήρας και Λυτρωτής μας. Αυτό πρωτίστως μας διακηρύττει ο θείος απόστολος Παύλος, με όσα μας λέει στη σημερινή του περικοπή για το ζήτημα της σωτηρίας μας. Ότι ο Ιησούς Χριστός ο Δημιουργός μας είναι και Σωτήρας μας. Και τώρα, ως Θεό Δημιουργό μας του οφείλουμε δόξη και τιμή και λατρεία. Και ως Θεό- Λυτρωτή μας την βαθύτατη, εγκάρδια ευγνωμοσύνη και ευχαριστία των ψυχών μας. Του την προσφέρουμε οι Χριστιανοί του;

  Μέσα σε όλο τον δημιουργηθέντα κόσμο, τον ορατό και τον αόρατο, τον πνευματικό και τον υλικό, τον κόσμο των αγγέλων και τον κόσμο των ανθρώπων ο μόνος αιώνιος και αθάνατος, που έχει την αιωνιότητα και την αθανασία από τον εαυτό του, και την μεταδίδει και στα λογικά του πλάσματα, και στους αγγέλους και στους ανθρώπους, είναι ο Δημιουργός του κόσμου, ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Σαφώς μας διακηρύττει την αλήθεια αυτή σήμερα ο ένδοξος Απόστολος Παύλος χρησιμοποιώντας πάλι τους λόγους του Προφητάνακτος Δαυίδ. «Κύριε, λέει ο Δαυίδ και επαναλαμβάνει ο Παύλος, αὐτοί (οι ουρανοί δηλαδή και όλος ο ορατός και αόρατος κόσμος) ἀπολοῦνται, σύ δέ διαμένεις˙ καί πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιοθήσονται, καί ὡσεί περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς καί ἀλλαγήσονται˙ σύ δέ ὁ αὐτός εἶ, καί τά ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι». Δηλαδή, ο κόσμος όλος, γή και αστέρια και ουρανοί, θα καταστραφεί, θα αλλάξει σχήμα και τάξη και μορφή, θα ανακαινιστεί και νεός κόσμος θα παρουσιαστεί. Αλλ’ ο Θεός, μόνος αυτός μένει αναλλοίωτος, αιώνιος, αΐδιος και αθάνατος. Τα έτη του, ποτέ δεν ολιγοστεύουν. Ζεί στους αιώνες των αιώνων. Ζεί και βασιλεύει αιωνίως. Ο Κύριος και Θεός, ο Ιησούς Χριστός. Κατά τον όμοιο όμως τρόπο αιώνια θα ζουν και θα βασιλεύουν στον ουρανό μαζί με τον Χριστό, και οι Χριστιανοί του. Οι Χριστιανοί, που θα μένουν στην γη ισόβια και ολόψυχα αφοσιωμένοι στο Χριστό και το θέλημα του. Ορίστε, ο τρόπος μέσω του οποίου μπορούμε να γίνουμε και εμείς αθάνατοι μαζί με τον Χριστό, στον ουρανό.

          Φοβερά πράγματα για το ζήτημα της ψυχικής μας σωτηρίας, μας λέει ο Απόστολος σήμερα. Μας λέει ότι η σωτηρία μας είναι «τηλικαύτη». Δηλαδή πολύ μεγάλη και σπουδαία, αφού μας την κήρυξε ο ίδιος ο Χριστός με το άγιο Ευαγγέλιό του και μας την εξασφάλισε με το πανάγιο Αίμα του. Μας προσκαλεί γι’ αυτό να δώσουμε όλη μας την προσοχή και να μην αμελήσουμε για την μεγάλη μας αυτή σωτηρία διότι θα έχει η αμέλειά μας αυτή, βαρύτατες συνέπειες. Μας τονίζει ότι από τις συνέπειες αυτές δεν θα ξεφύγει κανείς ράθυμος και αμελής, αλλά με φοβερή καταδίκη θα πληρώσει την αμέλεια του αυτή. Στην Παλαιά Διαθήκη, λέει, ετιμωρείτο δίκαια κάθε παράβαση και παρακοή. Ρωτάει, τώρα για τις παραβάσεις της Καινής, για την αδιαφορία μας ως προς το ζήτημα της σωτηρίας μας. «Πῶς ἡμεῖς (οι Χριστιανοί που δεχθήκαμε ψυχική σωτηρία από τον Χριστό) πῶς ἐκφευξόμεθα, τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας;». Το συμπέρασμα είναι, πως αδυνατούμε να ξεφύγουμε την αιώνια καταδίκη μας, όταν παραμελούμε την αιώνια σωτηρία μας. Λοιπόν, ας φοβηθούμε, αδελφοί. Ας φοβηθούμε, και ας μην αμελήσουμε, ας μην αδιαφορήσουμε. Ας στρέψουμε όλη μας την προσοχή στην σωτηρία που με την θυσία της παναγίας ζωής του μας προσέφερε ο Κύριος, για να την εξασφαλίσουμε πλήρως και τελείως. Σε αυτή μας προσκαλεί ο Κύριος και μας παρακινεί ο ένδοξος Απόστολός του.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ.

footer
  • Τρίτη
    26 Μαρτίου

    Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ, Κοδράτου μάρτυρος


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ