Ὁ Σεβασμιώτατος κοντὰ στὶς ὁμάδες δασοπυρόσβεσης στὸν Κάλαμο

       Συνάντηση μὲ ἁρμόδιους φορεῖς  καὶ τὶς ὁμάδες δασοπροστασίας εἶχε...

Περιγραφὴ τῆς εἰκόνας τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου

Περιγραφὴ τῆς εἰκόνας τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου

       Ἡ εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου εἶναι πολυπρόσωπη. Δυὸ ὅμως...

Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου

Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου

         Στὴν Καινὴ Διαθήκη ὁ θάνατος ὀνομάζεται καὶ κοίμησις, τὰ δὲ...

Δέκα θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας

Δέκα θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας

       Ἡ παράδοση  ἀναφέρει πὼς λίγο πρὶν τὴ μετάστασή της στοὺς...

ΛΥΡΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ

ΛΥΡΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ

     Εἶναι ἕνας παιδικὸς χῶρος πού σκοπὸ ἔχει τὴ δωρεὰν φροντίδα, ἀνατροφή,...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

  ὰ Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ θὰ παραμείνουν κλειστὰ ἀπὸ...

  • Ὁ Σεβασμιώτατος κοντὰ στὶς ὁμάδες δασοπυρόσβεσης στὸν Κάλαμο

    Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017 10:22
  • Περιγραφὴ τῆς εἰκόνας τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου

    Περιγραφὴ τῆς εἰκόνας τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου

    Δευτέρα, 07 Αυγούστου 2017 11:12
  • Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιος  τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου  Κηφισίας Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ κ. Κυρίλλου  ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου  15η Αὐγούστου 2017

    Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κηφισίας Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ κ....

    Δευτέρα, 07 Αυγούστου 2017 11:07
  • Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου

    Ἡ Κοίμηση τῆς Θεοτόκου

    Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017 18:00
  • Δέκα θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας

    Δέκα θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας

    Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017 11:50
  • Εἰς τὴν Πάνδοξον Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν καὶ Παναχράντου Θεοτόκου

    Εἰς τὴν Πάνδοξον Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἠμῶν καὶ Παναχράντου Θεοτόκου

    Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017 11:10
  • ΛΥΡΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ

    ΛΥΡΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ

    Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017 11:57
  • ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

    Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017 13:30
  • Ἐκκλησιαστικό Παντοπωλεῖο Ἱερᾶς Μητροπόλεως

    Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016 10:12
  • ΠΑΝΑΓΙΑ ΝΕΡΑΝΤΖΙΩΤΙΣΣΑ

    ΠΑΝΑΓΙΑ ΝΕΡΑΝΤΖΙΩΤΙΣΣΑ

    Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2013 23:52

Τρίτη 22 Αυγούστου

Αγαθονίκου, Ανθούσης μάρτυρος, Αθανασίου οσίου

diahoristiko2

ploigisi h3
bottom_neo.jpg

youtube

diahoristiko2

 

 

   Ἡ παράδοση  ἀναφέρει πὼς λίγο πρὶν τὴ μετάστασή της στοὺς Οὐρανοὺς ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ γίνει ἡ μεσίτρια στὸν Υἱό της γιὰ τὴ σωτηρία τῆς Ἀνθρωπότητας. «Μάρτυρες» τῶν πιστῶν τὰ ἀμέτρητα προσκυνήματα καὶ ἡ λιτάνευση τῶν θαυματουργῶν εἰκόνων ὅλο τὸ χρόνο, μὲ μεγαλύτερη ἐκείνη τοῦ Αὐγούστου, κάνοντας τὸ μήνα νὰ ἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ, καθὼς πλῆθος κόσμου συρρέει γιὰ νὰ τὶς προσκυνήσει.

Παναγία Γερόντισσα

Panagia GerontissaΔῶρο τοῦ βυζαντινοῦ αὐτοκράτορα Ἀλεξίου Α’ τοῦ Κομνηνοῦ πρὸς τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παντοκράτορος στὸ Ἅγιον Ὅρος, ἀποτελεῖ ἡ φορητὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας Γερόντισσας, ἡ ὁποία γιορτάζει στὶς 4 Ἀπριλίου. Σὲ αὐτὴ ἡ Παναγία ἀπεικονίζεται ὁλόσωμη σὲ στάση δέησης. Τὸ προσωνύμιο ἀποδόθηκε στὴν εἰκόνα πολὺ ἀργότερα, σὲ ἕνα καθοριστικὸ γιὰ τὴν ὀνομασία της θαῦμα, ὅταν ἀκόμη ἡ θέση τῆς εἰκόνας ἦταν μέσα στὸ Ἱερὸ Βῆμα, πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα. Τότε ἕνας πολὺ ἐνάρετος καὶ μεγάλος σὲ ἡλικία ἡγούμενος ποὺ γνώριζε πότε θὰ ἔρθει τὸ τέλος του, θέλησε νὰ κοινωνήσει τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο εἶχε παρακαλέσει τὸν ἱερομόναχο ποὺ λειτουργοῦσε ἐκείνη τὴν ἡμέρα νὰ συντομεύσει τὴ Θεία Λειτουργία γιὰ νὰ προλάβει νὰ κοινωνήσει, μάταια, ὅμως, διότι ἐκεῖνος καθυστεροῦσε. Τότε ἡ Παναγία παρενέβη, προστάζοντας τὸν νὰ τελειώσει γρήγορα. Ἔτσι κι ἔγινε, ὁ ἡγούμενος κοινώνησε, ἐκοιμήθη, καὶ ἐξαιτίας αὐτοῦ τοῦ περιστατικοῦ ἡ εἰκόνα ἀπέκτησε τὴν προσωνυμία Γερόντισσα. Κατόπιν ἡ εἰκόνα μεταφέρθηκε ἔξω ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Βῆμα, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ τὴν προσκυνοῦν οἱ ἐπισκέπτες τῆς Μονῆς. Μὲ ἔξοδα Κωνσταντινουπολίτισσας ἀρχόντισσας ἐπενδύθηκε μὲ νεότερο ἀργυρὸ κάλυμμα, κατασκευασμένο ὕστερα ἀπὸ ἐκφρασμένη ἐπιθυμία τῆς ἴδιας της Θεοτόκου, ἐνῷ τὸ πιθάρι ποὺ ἀπεικονίζεται ἔγινε πρὸς ἀνάμνηση θαύματος τὸ 17ο αἰῶνα. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη τὸ μοναστῆρι δὲν εἶχε καθόλου λάδι ἐνῷ οἱ ἀνάγκες ἦταν πολλές, κι ἔτσι τὸ ἐγκατέλειψαν, ὥσπου συνέβη τὸ θαῦμα. Ἔπειτα ἀπὸ προσευχὲς τοῦ ἡγούμενου στὴ Γερόντισσα ἄρχισε νὰ τρέχει λάδι ἀπὸ τὴν εἴσοδο τῆς ἀποθήκης ὅπου φυλάσσονταν τὰ ἄδεια πιθάρια. Τὸ λάδι ξεχείλιζε ἀπὸ ἕνα μόνο πιθάρι – τὸ ὁποῖο σῴζεται μέχρι σήμερα – καὶ σταμάτησε νὰ ἀναβρύζει ἀφότου γέμισαν ὅλα τὰ πιθάρια.

Παναγία Γοργοϋπήκοος

Panagia Gorgoypikoos

Στὴν Ἱερὰ Μονὴ Δοχειαρίου Ἁγίου Ὅρους βρίσκεται ἀπὸ τὸ 1646 ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας Γοργοϋπηκόου, προσωνύμιο δοσμένο ἀπὸ τὴν ἴδια τὴ Θεοτόκο, λόγω του ὅτι ὑπακούει γρήγορα τὶς δεήσεις τῶν πιστῶν της. Λέγεται πὼς τὸ ἔτος ἐκεῖνο ποὺ ἡ μονὴ δὲν εἶχε τὰ ἀπαραίτητα χρήματα νὰ πληρώσει τοὺς καθορισμένους φόρους στοὺς Τούρκους κατακτητές, ὁ τραπεζάριος τοῦ μοναστηριοῦ περνοῦσε συνεχῶς μπροστὰ ἀπὸ τὴν εἰκόνα μὲ ἀναμμένα δαδιά, μαυρίζοντας την. Τὴν πρώτη φορά καταφρόνησε τὴ φωνὴ ποὺ βγῆκε ἀπὸ τὴν εἰκόνα, λέγοντάς του νὰ μὴν περνᾶ μπροστὰ ἀπὸ αὐτή, ἀτιμώντας την, καὶ τὴ δεύτερη, συγχρόνως μὲ τὴ φωνή, ἔχασε τὸ φῶς του. Ἀντιλαμβανόμενος, τότε, τὸ σφάλμα ποὺ ἔκανε τὴν πρώτη φορά, κατασκεύασε ἕνα στασίδι μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας, παρακαλώντας τὴ νὰ τοῦ συγχωρέσει τὸ ἐξ’ ἀπροσεξίας ἁμάρτημά του καὶ νὰ τοῦ χαρίσει τὸ φῶς, ὥστε βλέποντας τὴν εἰκόνα νὰ τὴ δοξάζει καὶ νὰ τὴν εὐχαριστεῖ πάντοτε. Ἡ προσευχὴ τοῦ τραπεζάρη μοναχοῦ εἰσακούστηκε, βρῆκε ξανὰ τὸ φῶς του καὶ στὸ χῶρο τῆς μονῆς φτιάχτηκε ἕνα παρεκκλῆσι πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας Γοργοϋπηκόου, ἀφοῦ ἡ ἴδια ἡ Παναγία χαρακτήρισε τὸν ἑαυτό της μὲ τὸ ἐπίθετο αὐτό.

Ἡ Γοργοϋπήκοος τιμᾶται τὴν 1η Ὀκτωβρίου στὸ Ἅγιο Ὅρος καὶ στὴν Κῶ τὸν Δεκαπενταύγουστο.

Παναγία Θαλασσομαχοῦσα

Panagia Thalassomahousa

Στὴ Μονὴ Στροφάδων Ζακύνθου βρίσκεται ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας Θαλασσομαχούσας, χαρακτηρισμὸς ποὺ δόθηκε λόγω τῆς «μάχής» της μὲ τὰ κύματα καὶ τιμᾶται κάθε χρόνο τὸ Δεκαπενταύγουστο. Ἡ παράδοση λέει πὼς στὰ χρόνια της εἰκονομαχίας χριστιανοὶ τῆς Κωνσταντινούπολης τὴν ἔριξαν στὴ θάλασσα γιὰ νὰ τὴ σώσουν ἀπὸ τὴν ὀργὴ τῶν διωκτῶν. Ἡ εἰκόνα στάθηκε ὄρθια καὶ ξεκίνησε τὸ ταξίδι της, καταλήγοντας στὴ Μονὴ χωρὶς νὰ καταστραφεῖ. Ὁ ἡγούμενος καὶ οἱ Πατέρες τὴν παρέλαβαν μὲ δεήσεις καὶ παρακλήσεις καὶ τὴν τοποθέτησαν στὸ Καθολικό της Μονῆς. Μάλιστα σὲ κάθε θαλασσοταραχὴ οἱ μοναχοὶ ἔπαιρναν τὸ ἀκοίμητο καντῆλι τῆς Παναγίας καὶ ἔριχναν τὸ λάδι του στὴν ἀγριεμένη θάλασσα, ἡ ὁποία γαλήνευε ἀμέσως.

Παναγία Παραμυθία

Panagia Paramithia

Στὴν Ἱερὰ Μεγίστη Μονὴ Βατοπαιδίου βρίσκεται ἀπὸ τὸν 14ο αἰῶνα ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας Παραμυθίας, μιᾶς κλασικῆς ἀπεικόνισης τῆς Παναγίας μὲ τὸ Θεῖο Βρέφος στὴν ἀγκαλιά της, ἡ ὁποία «παραμορφώθηκε» ἔπειτα ἀπὸ ἕνα θαῦμα. Ἦταν κάποιο ἔτος τοῦ 14ου αἰῶνα ποὺ ὁ ἡγούμενος, ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, ἐνῷ προσευχόταν μὲ εὐλάβεια πετάχτηκε ξαφνικὰ ὅταν ἄκουσε μία φωνὴ καὶ ἀντίκρισε τὴν εἰκόνα τῆς Θεομήτορος νὰ κουνιέται, λέγοντάς του νὰ μὴν ἀνοίξουν τὴν πύλη τῆς Μονῆς, διότι ἔξω παραμόνευαν πειρατὲς – τότε ἦταν μάστιγα στὸ Αἰγαῖο – ἕτοιμοι νὰ τὴ λεηλατήσουν, παρὰ μόνο ἀφότου ἀνέβουν ψηλά, στὰ τείχη, καὶ τοὺς διώξουν. Τὸ γλυκὸ πρόσωπο τοῦ μικροῦ Χριστοῦ πῆρε ἐκεῖνο τοῦ αὐστηροῦ Κριτή, ἅπλωσε τὸ χέρι του στὸ στόμα τῆς μητέρας Του γιὰ νὰ σταματήσει νὰ τοὺς προειδoποιεῖ, μιᾶς καὶ τοὺς ἄξιζε νὰ τιμωρηθοῦν, γιατί ἀμελοῦσαν τὰ μοναχικά τους καθήκοντα. Ἡ Παναγία κράτησε τὸ χέρι τοῦ Βρέφους, ἔγειρε τὸ κεφάλι τῆς πρὸς τὰ δεξιὰ ἐπαναλαμβάνοντας ἔντονα γιὰ δυὸ ἀκόμη φορὲς τὴν προειδοποίησή της. Ἔπειτα ἡ εἰκόνα πῆρε τὴν ἀρχική της μορφή, ἕως ὅτου ὁ ἡγούμενος πληροφόρησε τοὺς Πατέρες γιὰ τὸ γεγονὸς καὶ ἀντίκρισαν ὅλοι τὴν παράσταση τῆς εἰκόνας μεταμορφωμένη, ὅπως φαίνεται σήμερα. Ἡ εἰκόνα εἶναι ἀχειροποίητος διότι «κατασκευάστηκε» μετὰ τὴ θαυματουργὴ ἐπέμβαση τῆς Θεοτόκου γιὰ τὴ διάσωση τῆς Μονῆς, ἐξοῦ καὶ ἡ ὀνομασία τῆς ὡς Παραμυθία, δηλαδὴ Παρηγορήτρια, λόγω τῆς γλυκιᾶς ἔκφρασης τοῦ προσώπου της. Τὸ συμβὰν ἔγινε τὶς 21 Ἰανουαρίου, ἡμέρα ποὺ μέχρι σήμερα τιμᾶται ἡ Παραμυθία.

Παναγία Προυσιώτισσα

Panagia Prousiwtissa

Στὰ νοτιοδυτικά της Εὐρυτανίας, στὸ Δῆμο Προυσοῦ βρίσκεται ἡ Ἱερὰ Μονὴ τῆς Παναγίας Προυσιώτισσας – τῆς Ἀρχόντισσας τῆς Ρούμελης – στὴν ὁποία βρίσκεται ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα ἀπὸ τὸν 9ο αἰῶνα. Προέρχεται ἀπὸ τὴν Προῦσα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ἔφτασε στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἕνα ἀρχοντόπουλο τὴν περίοδο τῆς εἰκονομαχίας, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ σώσει τὴν εἰκόνα ἀπὸ τὴ βασιλικὴ διαταγὴ καταστροφῆς τους. Ἡ εἰκόνα χάθηκε στὴν Καλλίπολη τῆς Θρᾴκης καὶ βρέθηκε νὰ φεγγοβολᾶ μέσα σὲ ἕνα σπήλαιο κοντὰ στὸ σημερινὸ κοιμητήριο τῆς Μονῆς. Τὸ ἀρχοντόπουλο πῆγε μὲ τοὺς δούλους του στὴν Εὐρυτανία καὶ πῆρε τὴν εἰκόνα ἀπὸ τοὺς βοσκοὺς ποὺ τὴ βρῆκαν, θεωρώντας τὴ δική του. Στὸ δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς ἡ Θεοτόκος τοῦ ἔκανε γνωστὸ πὼς ἐπιθυμεῖ νὰ βρίσκεται σὲ ἄγριους καὶ ὀρεινοὺς τόπους μὲ ἁπλοϊκοὺς βοσκούς, παρὰ σὲ μεγαλουπόλεις μὲ πλούσιους ἄρχοντες. Πάνω στὸ βουνὸ δημιουργήθηκε τὸ τύπωμα τῆς Παναγίας, μιὰ τρῦπα στὴν κορυφὴ τοῦ βουνοῦ σὲ μέγεθος ἴση μὲ τὴν εἰκόνα καὶ κατὰ ὕψος τοῦ βουνοῦ ἐμφανίστηκαν ἀποτυπώματα ἀνθρώπινου πέλματος, τὰ «βήματα τῆς Παναγίας», κατὰ πολλοὺς σήμερα. Περπάτησε, δηλαδή, ἡ Παναγία πρὸς τὴν κορυφὴ τοῦ βουνοῦ, διαπερνόντας τὸ γιὰ νὰ φτάσει καὶ πάλι στὴ θέση ποὺ βρίσκεται σήμερα τὸ μοναστῆρι.

Στὴν εἰκόνα ἡ Παναγία δείχνει μὲ τὸ δεξί της χέρι τὸ Χριστὸ καὶ τὸν κρατᾶ στὴν ἀγκαλιά της μὲ τὸ ἀριστερό, ἐνῷ Ἐκεῖνος τὴν εὐλογεῖ. Ὁ εἰκονογραφικὸς τύπος τῆς Ὁδηγήτριας εἶναι ντυμένος μὲ ἀργυρόχρυσο πουκάμισο – τάμα τοῦ στρατηγοῦ Γεωργίου Καραϊσκάκη πρὸς τὴν Παναγία ποὺ συχνὰ ἀρρώσταινε ἀπὸ θέρμη, φιλοξενοῦνταν καὶ νοσηλευόταν στὴ μονή. Μετὰ τὴ θεραπεία τοῦ ἐκπλήρωσε τὸ τάμα του καὶ συνέχισε τοὺς ἔνδοξους ἀγῶνες του γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἔθνους.

Τὸ μοναστῆρι γιορτάζει τὶς 23 Αὐγούστου, ἡμέρα ἀποδόσεως τῆς Κοίμησης τῆς Θεοτόκου καὶ συνάμα ἡμέρα εὑρέσεως τῆς θαυματουργοῦ εἰκόνας.

Παναγία Πυροβοληθεῖσα

Panagia Pyrovolitheisa

Στὴν εἴσοδο τῆς Ἱερᾶς Μεγίστης Μονῆς Βατοπεδίου βρίσκεται ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Πυροβοληθείσας. Ὀνομάστηκε ἔτσι διότι τὸ 1822 ποὺ τὸ Ἅγιο Ὅρος κατελήφθηκε ἀπὸ τουρκικὴ φρουρά, ἕνας στρατιώτης τόλμησε νὰ πυροβολήσει τὴν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου, ποὺ τότε βρισκόταν ἐξωτερικὰ τῆς Μονῆς. Ἡ σφαῖρα «πλήγωσε» τὸ δεξὶ χέρι τῆς Παναγίας, ἐνῷ ὁ ἱερόσυλος ποὺ ἦταν ἀνιψιὸς τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ ἀποσπάσματος ἔπεσε στὴν παράνοια καὶ κρεμάστηκε σὲ μία ἐλιὰ τοῦ κήπου, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν εἴσοδο τῆς μονῆς. Τὸ συμβὰν ἔγινε γνωστὸ στὸ θεῖο τοῦ αὐτόχειρα ἀπὸ συνάδελφό του, κι ἔτσι ἀπετράπη ἡ λεηλάτηση τῆς μονῆς, ἐνῷ δόθηκε διαταγὴ νὰ πετάξουν ἄταφο τὸ πτῶμα του, καθότι ἐπρόκειτο γιὰ θεία δίκη.

Παναγία τῆς Τήνου

Panagia Thnou

Ἡ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Τήνου ἀπεικονίζει τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου καὶ ὄχι τὴν Κοίμηση, ὅπως ἴσως θεωροῦν κάποιοι λόγω τῆς γιορτῆς τὸν Δεκαπενταύγουστο, μὰ καὶ τῶν πολύτιμων πετραδιῶν μὲ τὰ ὁποία εἶναι σκεπασμένη καὶ κρύβουν τὴ θεματολογία της. Σύμφωνα μὲ τὴ θρησκευτικὴ παράδοση, ἡ εἰκόνα βρέθηκε τὸ 1823 ἔπειτα ἀπὸ σχετικὰ ὁράματα τῆς μοναχῆς Ἁγίας Πελαγίας. Ἡ ἀξίνα τοῦ ἐργάτη Δημήτριου Βλάσσι ἔσπασε τὴν εἰκόνα στὰ δυό, ἀνάμεσα στὴ Θεοτόκο καὶ τὸν Ἀρχάγγελο, ἐνῷ στὸ σημεῖο ποὺ βρέθηκε οἰκοδομήθηκε ὁ ναὸς τῆς Εὐαγγελίστριας τῆς Τήνου. Ἡ εὕρεση τῆς εἰκόνας θεωρήθηκε μεγάλο θαῦμα καὶ συνδέθηκε ἀναπόφευκτα μὲ τὴν ἐπανάσταση. Μάλιστα γι’ αὐτὸ τὸ λόγο ἐπισκέφτηκαν τὸ νησὶ οἱ Κολοκοτρώνης, Μιαούλης, Νικηταρᾶς καὶ Μακρυγιάννης, γιὰ νὰ προσκυνήσουν.

Ἡ σύνδεση τῆς Παναγίας τῆς Τήνου μὲ τοὺς ἀγῶνες τοῦ ἔθνους γιορτάζεται μέχρι σήμερα. Ἀνήμερα γίνεται Ἀρχιερατικὴ Λειτουργία στὸν Ναὸ τῆς Μεγαλόχαρης. Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Λειτουργίας ὁ ἐκπρόσωπος τῆς κυβέρνησης, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ναυτικοῦ καὶ οἱ ἄλλοι ἐπίσημοι ἐπιβαίνουν σὲ τορπιλάκατο τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ καὶ ρίχνουν στεφάνια, ἔξω ἀπὸ τὸ λιμάνι, στὸ σημεῖο ποὺ τορπιλίστηκε τὸ «Ἕλλη» στὶς 15 Αὐγούστου 1940. Μετὰ τὸ τέλος τῆς λειτουργίας ἀκολουθεῖ μεγαλοπρεπὴς λιτάνευση. Τὸ ἱερὸ κουβούκλιο ποὺ φέρει τὴν εἰκόνα ὑποβαστάζεται ἀπὸ ἄνδρες τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, ἐνῷ τιμητικὰ ἀγήματα ἀπὸ ὅλα τὰ ὅπλα καὶ σώματα ἀσφαλείας, ἀρχιερεῖς καὶ ἐπίσημοι ἀκολουθοῦν μὲ σεβασμό. Ἡ μπάντα τοῦ Δήμου παιανίζει πένθιμα ἐμβατήρια.

Παναγία Τριχεροῦσα

Panagia Trixerousa

Στὴ Ἱερά Μονὴ τοῦ Χιλανδαρίου στὸ Ἅγιον Ὅρος βρίσκεται ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας Τριχερούσας, μιᾶς μοναδικῆς εἰκόνας ποὺ δὲν ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὴν κλασικὴ ἀπεικόνιση τῆς Θεοτόκου μὲ τὸν Ἰησοῦ στὴν ἀγκαλιά της. Κάτω ὅμως ἀπὸ τὸ δεξί της χέρι ὑπάρχει ἕνα ἀκόμη, λόγω τοῦ ὁποίου δόθηκε τὸ προσωνύμιο «Τριχεροῦσα», καὶ βρίσκεται ἐκεῖ νὰ ὑπενθυμίζει τὸ θαῦμα ποὺ ἔγινε.

Ἀρχικὰ ἡ εἰκόνα ἀνῆκε στὴν οἰκογένεια τοῦ Ἰωάννη τοῦ Δαμασκηνοῦ ὁ ὁποῖος ἔζησε τὴν περίοδο τῆς Εἰκονομαχίας στὴ Δαμασκὸ τῆς Συρίας καὶ πέρα ἀπὸ χριστιανὸς ὑπῆρξε καὶ σύμβουλος τοῦ Χαλίφη Οὐαλὶδ τῆς Συρίας γὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦσαν τὸ χριστιανικὸ πληθυσμό. Ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη εἶχε στηθεῖ πλεκτάνη εἰς βάρος τοῦ προκειμένου νὰ συλληφθεῖ γιὰ τὶς θέσεις τοῦ κατὰ τῶν εἰκονομάχων. Βέβαιος ὁ Χαλίφης πὼς τὸν πρόδωσε ὁ Ἰωάννης διέταξε νὰ τοῦ κόψουν τὸ δεξὶ χέρι, ὅπως κι ἔγινε. Ὁ Ἰωάννης προσευχήθηκε τὸ βράδυ ἐκεῖνο γονατισμένος μπροστὰ στὸ εἰκόνισμα, μὲ τὸ ἀκρωτηριασμένο μέλος κοντά του. Ὅταν ξύπνησε τὴν ἑπομένη ἀντίκρισε τὸ θεραπευμένο χέρι του, καὶ γιὰ νὰ εὐχαριστήσει τὴν Παναγία ἔφτιαξε ἕνα ἀσημένιο ἀντίγραφο τοῦ κομμένου χεριοῦ του καὶ τὸ ἐναπέθεσε στὴν εἰκόνα. Ὕστερα τὴν πῆρε μαζί του στὴ Λαύρα τοῦ Ἁγίου Σάββα στὴν Παλαιστίνη, ὅπου καὶ ἔγινε μοναχός. Ἐπιθυμία τοῦ ἦταν ἡ εἰκόνα νὰ περάσει μετὰ τὸ θάνατό του σὲ κάποιον μὲ τὸ ὄνομα Σάββας. Τὸ 1217 ἡ εἰκόνα πέρασε στὰ χέρια τοῦ Σέρβου Ἀρχιεπισκόπου Σάββα καὶ ἔμεινε στὴ Σερβία μέχρι τὶς ἀρχὲς τοῦ 15ου αἰῶνα, ὁπότε καὶ μεταφέρθηκε στὴ σέρβικη μονὴ ποὺ βρίσκεται σήμερα στὸ Ἅγιο ὅρος, γιὰ νὰ μὴν πέσει στὰ χέρια τῶν Τούρκων.

Ἡ εἰκόνα γιορτάζει τὶς 12 Ἰουλίου καὶ θεωρεῖται Προστάτιδα τοῦ λαοῦ τῆς Σερβίας.

Παναγία Φιδιώτισσα

Panagia Fidiwtissa

Στὶς ρίζες ἐνὸς καμένου δέντρου στὸ χωριὸ Μαρκόπουλο τῆς νότιας Κεφαλονιᾶς βρέθηκε ἀκουμπισμένη μία πολὺ ὄμορφη εἰκόνα τῆς Παναγίας. Στὸ σημεῖο ἐκεῖνο χτίστηκε λίγο καιρὸ ἀργότερα ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς ἡ ἐκκλησία, κι ἔτσι τοποθέτησαν τὴν Παναγία μέσα σὲ ἕνα ὡραῖο εἰκονοστάσι. Ἔπειτα χτίστηκε μοναστῆρι γυναικῶν, ὅπου οἱ μοναχὲς προσεύχονταν καθημερινὰ στὴν Παναγία Προστάτη τους, ὅπως καὶ τὴν ἡμέρα ποὺ συνέβη τὸ θαῦμα. Πειρατὲς καὶ κουρσάροι ποὺ τότε θέριζαν τὸ Ἰόνιο εἶχαν βάλει στόχο νὰ λεηλατήσουν τὸ μοναστῆρι, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἔγινε, διότι οἱ προσευχὲς τῶν μοναχῶν εἰσακούστηκαν καὶ πλῆθος φιδιῶν περικύκλωσε τὸ μοναστῆρι, τρέποντας τοὺς πειρατὲς σὲ ἄτακτο φυγή. Ἀπὸ τὸν ἑπόμενο χρόνο ἕως σήμερα τὰ φιδάκια κάνουν σταδιακὰ τὴν ἐμφάνισή τους ἀπὸ τὶς 6 Αὐγούστου – ἡμέρα Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος – καὶ τὴν παραμονὴ τῆς Κοιμήσεως αὐξάνονται ὑπερβολικά. Βρίσκονται στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας καὶ στὸν Ἐσταυρωμένο, ἄλλα στοὺς ἄρτους τῆς ἀρτοκλασίας, ἐνῷ τὰ περισσότερα κυκλοφοροῦν ἀνάμεσα στοὺς πιστούς, στὰ προσκυνητάρια καὶ τὰ στασίδια, δίνοντας ἕναν τόνο ἐδεμικό, ἀφοῦ στὴν Ἐδὲμ οἱ πρωτόπλαστοι ζοῦσαν ἀδελφωμένοι μὲ τὰ ζῷα. Εἶναι γκρίζα, λεπτά, μικρότερά του ἑνὸς μέτρου, ἐνῷ στὸ πλατύ τους κεφάλι καὶ στὴν ἄκρη τῆς λεπτῆς τους γλώσσας σχηματίζεται ἕνας μικρὸς σταυρός. Φεύγοντας ὁ Δεκαπενταύγουστος ἀναχωροῦν καὶ τὰ φίδια. Ἡ ἐμφάνισή τους εἶναι καλὸ σημάδι γιὰ τὸ νησί, κάτι ποὺ δὲν ἔγινε τὸ 1940 καὶ τὸ 1953, χρονιὲς ποὺ τὸ νησὶ δοκιμάστηκε ἀπὸ σεισμούς.

Παναγία τοῦ Χάρου

Panagia tou Xarou

Στὸ μοναστῆρι τῆς Παναγίας στὸ νησὶ τῶν Λειψῶν βρίσκεται ἡ πρωτότυπη καὶ θαυματουργῆ εἰκόνα τῆς Παναγίας τοῦ Χάρου, ποὺ δὲν κρατᾶ τὸ Θεῖο Βρέφος ἀλλὰ τὸν Ἐσταυρωμένο Χριστό. Τὸ ὄνομά της προκύπτει ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ νεκρὸς Χριστὸς στὸ σταυρὸ τοῦ μαρτυρίου καὶ ὁ Χάρος σχετίζονται μαζί τους ἐννοιολογικά. Ἐξοῦ ὁ θρῆνος τῆς μητέρας καὶ τὸ μαρτύριο ποὺ πέρασε ὅταν παρέλαβε τὸ παιδὶ τῆς νεκρό, ὕστερα ἀπὸ ἕνα σκληρὸ καὶ ἀτιμωτικὸ θάνατο.

Τόσο ἡ εἰκόνα ὅσο καὶ τὸ μοναστῆρι ποὺ τὴ “φιλοξενεῖ” χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸ 1600, ὅταν ἔφτασαν στὸ νησὶ δυὸ μοναχοὶ ἀπὸ τὴν ἀπέναντι Πάτμο. Ἡ Παναγία τοῦ Χάρου γιορτάζει τὶς 23 Αὐγούστου – στὰ ἐννιάμερα τῆς Παναγίας – ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία στήνεται μεγάλο πανηγύρι στοὺς Λειψούς. Ἀπὸ τὸ 1943 - ὁπότε καὶ ἔγινε τὸ θαῦμα - μέχρι σήμερα, τὴ μοναδικὴ εἰκόνα κοσμοῦν τὰ περιώνυμα “κρινάκια τῆς Παναγίας”. Σύμφωνα μὲ μαρτυρίες, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ ἔτους ἐκείνου μιὰ νεαρὴ κοπέλα τοποθέτησε στὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας λευκοὺς κρίνους ὡς προσφορὰ στὴ Μεγαλόχαρη. Ὅπως ἦταν φυσικὸ οἱ κρίνοι μαράθηκαν, ὥσπου, τρεῖς μῆνες ἀργότερα, εἶχαν ξεκινήσει νὰ πρασινίζουν, ἐνῷ τὶς 23 Αὐγούστου εἶχαν νέα μπουμπούκια. Ἀπὸ τότε, κάθε χρόνο τὰ λουλούδια τοποθετοῦνται στὴν εἰκόνα τὴν ἄνοιξη, ξηραίνονται, καὶ στὴ γιορτή τῆς εἰκόνας ἀνθίζουν, βγάζοντας μοσχομυριστά μπουμπούκια.

 

footer

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ